ว่าด้วยโทรศัพท์โรคจิตและอื่นๆ -*-
posted on 04 Apr 2007 23:15 by monolurf
เหตุนี้เกิดเมื่ออาทิตย์ที่แล้วค่ะ -*-
ขณะที่เรากับน้องกำลังนั่งดูอนิเม NANA (พร้อมกับรำคาญฮาจิไปตะหงิดๆ )
ก็มีโทรศัพท์สายนึงเข้ามาที่บ้าน ใช่แล้วค่ะ โทรศัพท์บ้าน T_T
แม่เรารับ และไอ้นั่นมันก็ขอสายเราค่ะ !!
รับมา เจอเสียงผู้ชายพูดไม่รู้เรื่องเหมือนเมาเหล้า
เราก็มึนดิ่ ปกติไม่ให้เบอร์บ้านกับใคร
ซักพักมันเจอเสียงหวานๆ ของเรา สติมันคงเริ่มมาค่ะ (อันนี้ขี้ตู่เอาเอง เหอะๆ)
"โมเหรอ โมแบบ ...ขาวมากเลย...
(กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด)
มา.....กันเหอะ เราเหงาอ่ะแม่ไม่อยู่บ้าน
(กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!)"
ในวงเล็บ คงเดาออกว่าเป็น เสียงข้างในจิตใจ ข้าพเจ้าเอง -*-
บลาๆๆๆ มันก็พูดๆๆๆ อีกมากมาย Y____Y''
พูดแบบวนไปวนมาอ่ะ รู้เรื่องมั่ง ไม่รุเรื่องมั่ง
ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ
ช้านก็เลยพูดใส่ไปว่า "บ้าหรอ โรคจิตป้ะเนี่ยะ ไม่ต้องโทรมาอีกนะ!!"
อึ้งคับพี่น้องค๊าบบบบ เกิดมา 18 จะ 19 ปียังไม่เคยเจออะไรงี้มาก่อนเลยนะ
ที่น่ากลัวคือมันรู้จักชื่อเราและเบอร์บ้านเราด้วย >_<""
เรากลัวว่ามันจะอยู่ในหมู่บ้านและไล่เลขที่บ้านหาเบอร์โทรเราง่ะ
ซึ่งถ้ามันอยู่เนี่ย จะหลอนมาก ไม่รู้จะโผล่มาเมื่อไหร่
คืนนั้นแอบผวา นอนไม่หลับไปเลยง่ะ
วันต่อมา มันเว้นให้เราตายใจ แต่น่าเศร้าที่มันเว้นเพียงหนึ่งวันเท่านั้น Y_Y
ทั้งที่บอกมันไปว่า "อย่าโทรมาอีกนะ" แต่มันไม่เชื่อฟังฟ่ะ T_T''
มันก็โทรมาอีก แต่คราวนี้เราแอบเนียนๆ ถามไปว่า
"อ่อ จะให้ไปหาไหมล่ะ หาที่ไหนล่ะ
จรัญ 18 เหรอ อืมม แล้วถ้าให้มาหาที่บ้านเรา มาถูกป่ะ? ถูกจริงดิ อืมมม"
(เออมันไม่ได้อยู่หมู่บ้านเราเว้ย ฮะฮ่า)
พูดไปพูดมา มันจะขอ... เราอีก ก็เลยบอกไปว่า
"ไป...กะแม่_ง เหอะ" อย่างดัง แล้วก็วาง
จากตรงนี้ ประกอบกับการไปปรึกษาหลายคน
ก็พบว่ามันไม่ค่อยน่ากลัวและ แค่มันไม่อยู่แถวนี้ก็พอใจละ55+
อืมมม วันต่อมามันก็มีโทรๆ มาอีกนะ แต่ถ้าเป็นคนอื่นรับมันจะไม่พูด
เราเลยตัดปัญหาโดยการไม่รับโทรศัพท์บ้านอีกเลยอ่ะ
แล้วก็ไม่กลับดึกด้วย
เนี่ยแหละประสบการณ์ระทึกขวัญของนังโมช่วงปิดเทอม
อื่นๆ นะ
การบวชชีพราหมณ์เลื่อนไปเดือนหน้าอ่ะ -*-
รอให้กั้งว่างนะจ๊ะ ไม่โกรธกั้ง แต่เสียดายความตั้งใจตัวเองจ่ะ ฮู่ววว
จริงๆแล้วไปป่าวประกาศไว้หลายคนด้วยแหละ
ว่าชั้นจะทำความดี หยั่งงู้นหยั่งงี้
มีคนถามด้วยล่ะ ว่า จะไปบิณฑบาตแถวไหน เดี๋ยวตามไปใส่ด้วย =[]=!
โอ้พี่คะ ไม่ช่ายยยย แล้วล่ะ
มีคนถามมามากมายเลย เอาเป็นว่า เราจะไปอยู่วัด ถือศีลแปดเฉยๆ
ไม่บิณฑบาต ไม่โกนหัว ใดๆ ทั้งสิ้น!!
แต่แล้ว....จนบัดนี้ก็ไม่ได้ไปซะที 555+
ก็ทราบโดยทั่วกันนะค๊ะว่าไม่ใช่ไม่บวช แต่เลื่อนไปพฤษภา
ไว้เป็นไงจะมาเล่าให้ฟังเน้อ
เรื่องต่อมา สืบเนื่องจากการไม่ได้ไปวัด
งานพิเศษก็ไม่ได้สมัคร
เที่ยวก็กลับดึกไม่ได้
ตอนนี้ก้อเซ็งค่อดๆๆ เคว้งด้วย เง้อออ
แต่ชั่งมันค่ะ แอบมีโปรเจกต์ใหม่
คือจะทำของไปขายงาน indy in town
ฮี่ๆๆ ก็พวกตุ๊กตาเหมือนเดิมแหละ แต่คราวนี้จะทำเป็นที่ห้อยมือถือเพิ่มมั่ง
แล้วก็จะออกแบบลายเอง
คิดไว้สิบกว่าแบบละ ไม่อยากให้มันซ้ำมาก
ต้องไปซื้ออุปกรณ์ด้วยสินะ เย่ๆๆ ไฟลุกโชน55+
ไว้รอดูกันต่อไปฮ่ะ
ขอบคุณน้องจินนี่มั่กมากกก ที่สละเวลามาบอกเรื่องขายของน๊าาา จุ๊บส์ๆ
หลังๆ ก้อมีทำตุ๊กตาอยู่น้า
แต่ว่า มีแต่โปรเจกต์กระชั้นชิดทั้งนั้น -*-
ก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปเอามาอัพอ่ะค๊า
เรื่องไรอีกหว่า.. อ้อ ไปงานหนังสือมาแล้ว *-*
ได้มาหนึ่งตั้งใหญ่ มีหนังสือของวินทร์ ชุด เสี่ยวนักสืบ
อ่านแล้วชอบมากๆ ชอบจับจิต มันไท๊ยไทยดี
แล้วก็ หนังสือภาษาอังกฤษ (3 เล่ม เล่มละ 93 บาท!!) อย่างหนามาก!!
มีเล่มนึง 700 กว่าหน้า 93 บาททททททท ป๊าดดดดดด
แล้วก็ อาร์ทิมิสฟาวล์เล่มที่ห้า ยังไม่ได้อ่าน
(เป็นแฟนนู๋อาร์ตี้มาตั้งแต่เล่มแรกแร้ววว
อ่านแล้วกรี๊ดเด็ก อะไรจะน่ารักและร้ายได้ปานนั้น5555+
ถ้าเจอตัวจริงจะจับหยิกแก้มซะให้เข็ด ชอบๆ เก็บไว้อ่านทีหลังอะเล่มนี้ เย้วๆ )
แล้วก็มีหนังสือเศรษฐศาสตร์ของ อ. วรากรณ์ สามโกเศศ สองเล่ม
ชื่อว่า โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี 1-2
ท่านเขียนอ่านง่ายเหมือนมีลุงใจดีมาเล่าให้ฟัง มีมุข แต่ก็มีสาระ ชอบๆ
เหมาะกับคนโง่เศรษฐศาสตร์อย่างเราเป็นยิ่งนัก
ขนาดตอนมอปลายมีเรียนยังได้เกรด 3 สังคมเลย เพราะเสดสาดเนี่ยล่ะ 555+
สุดท้ายละ!!!
(ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ได้แบบไม่ข้าม ไม่ขี้ตู่
มาเอากอดเจ้าของบล็อกไปหนึ่งทีนะคะ น่ารักม๊าก)
วันนี้ไปไดโซฯ เซ็นทรัลพระรามสองมาค่ะ
(เจอวินด้วย เพื่อนๆ มอต้นอาจจำได้ป่ะหว่า...)
อ่ะต่อๆ ไอ้ร้านยุ่น ที่ทุกอย่างหกสิบบาทนั่นแหละค่า เข้าใจถูกแล้ววววววว
ได้ของน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!
ไปกรี๊ดกะน้องอยู่สองคน กี๊ดดดดด
อย่างแรกๆ

เป็นตุ๊กตาหุ่นนิ้ว!! 60 บาทหารแล้วก็ตัวละ 20
ก็ไม่ถูก แต่น่ารั๊กกกก ซื้อไปฝากหลาน
แต่ต้องรอน้องโตนิดนึง เดี๋ยวจะกลืนไอ้นี่ลงไปซะก่อน
ระหว่างนั้นเรากะเมก็เล่นไปก่อน 5 5 5+
(ความจริงซื้อไปฝากหลานก็เป็นข้ออ้างแหละ
วันก่อนก็เพิ่งซื้อตุ๊กตาหุ่นมือแบบมีเสียงไป กร๊ากๆๆ เป็นรูปแร่ด น่ารักได้อี๊กกกกก)
อย่างที่สอง พราวลี่พรีเซ้นมาก!!

เชือกกระโดดค๊า น่ารักเว๊ยยยย !!!
น่ารักจนบรรยายเป็นคำพูดมิด้ายเลยเชียวววว อร๊ากกก
มีหลายแบบนะ แทบจะอยากเหมาหมด แต่ตังก้อม่ะมี -*-
มีคุณหมีสีส้ม เป็ดสีเหลือง แต่อันนี้มันน่ารักสุดเลยเอามา
กะเอามาออกกำลังกายแหละ
แต่หม่อมแม่บอกว่า โดดเชีอกบ่อยๆ ทำให้กล้ามเนื้อหย่อยยานเร็ว =[]=!
แก้มจะตอบ เนื้อห้อยลงมา พุงห้อยและอื่นๆๆ อีกมากมาย(น่ากลั๊ว!!)
ยังไงก็ตามแต่ ด้วยความที่กลัวไม่คุ้มตังค์ ก็คงเอามาเล่นมั่งแหละ
หมดละค่า
แอบดีใจอะดิ
รักคนอ่าน
รักคนเม้น
ไม่ได้อัพนาน คิดถึ๊งงงงงง
อัดอั้นเลยอัพซะยาวเรย ฮ่าๆๆ
มันผ่านพ้นไปแล้ว ขอให้มันไม่โทรมาอีกแล้วน่ะ

(ล้อเล่นน่อ)
แต่ว่ากระโดดบ่อยๆแล้วเป็นอย่างนั้นจริงๆหรอ น่ากลัว - -"
ตุ๊กตาสวมนิ้วน่ารัก~!!! วันหลังจะไปส่องหาแถวร้านไดโสะมั่ง^^
เรื่องโทรศัพท์โรคจิตที่บ้านเคยมีมาค่ะ แรกๆก็เฉยๆนะแอบกลัว ไปๆมาๆแม่รับแล้วคุยกะมันไปเลย ทีนี้มันเงียบค่ะ=w=" สงสัยต้องเล่นมุกนี้แทนการด่าซะแล้ว-*-
#1 By -๑-JamarU-๑- on 2007-04-04 23:23