MONO's CLOSET~*

บทความนี้เขียนต่อจากตอนที่แล้วจ้า

หลังจากเราเดินเล่นไปมาหน้างานแล้ว  ก็กลับเข้าห้างไปรับแอร์เย็นๆ และกินเอ็มเคกันเล็กน้อย  วันนี้นัดพบกับคุณ Stephie เป็นเพื่อนบล็อกเกอร์ชาวสิงคโปร์ที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานเท่าไรค่ะ

อันนี้ภาพพวกเรากับสาวชาวสิงคโปร์ค่า

ตอนแรกก็แอบเขินๆ เหมือนกันที่จะได้เจอ  แต่พอไปเจอเขาจริงๆ แล้วเค้าทำผมเหมือนเราเมื่อก่อนเลย!! (ตอนเค้าเดินมาหา รู้สึกเหมือนกำลังมองตัวเอง 55) ทำให้รู้สึกเข้ากันอย่างบอกไม่ถูก 555   เราชื่นชมบล็อกเกอร์ที่เขียนบทความทภาษาอังกฤษเก่งๆ ค่ะ   ถ้าอยากอ่านบทความที่เธอเขียนก็เข้าไปดูกันได้ที่   Fashion Nation จ้า ^^

อ่ะ!! ตัดบทกลับมาที่หน้างานกันใหม่นะคะ บรรยากาศตอนนี้เริ่มครึ้มๆ คนก็มากันเยอะเชียวล่ะ ทางเต็นท์ของแอลก็เปิดไฟสีสันชิคๆ ราวกับอยู่หน้าผับแบบนี้ 

บรรยากาศหลังผับปิด เอ้ย! หน้างานแอลแฟชั่นวีคค่ะ คนล้นมากกก

ดูเหมือนว่างานนี้จะเป็นการรวมตัวของคนในวงการแฟชั่น ชาวไฮโซ ไฮซ้อมากันเพียบเลยนะคะ  แถมคนส่วนใหญ่แต่งตัวดีมากกก ผู้หญิงขายาวมากก ใส่ส้นสูงมากก กันแทบทุกคนเลยละ เพียงแต่เราไม่รู้จักใครในวงการ  แถมจำหน้าไฮโซไม่ได้(จำได้แต่รองเท้า กระเป๋า ที่แจ่มๆๆ)  ก็เลยยืนจ๋องๆ กันอยู่ท่ามกลางคนค่ะ  โชว์จากที่กำหนดว่าเริ่ม 6 โมง โอ้โหย รอแล้วรอเล่าก็ยังไม่เริ่มซักที  คนก็เริ่มมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ 

ระหว่างที่รอ ก็เลยดูบรรยากาศไปพลางๆ ดูๆ ไปงานโชว์แฟชั่นก็ไม่ต่างจากงานคอสเพลย์นะ  ใครดังหน่อย หรือแต่งตัวมาดีก็จะมีตากล้องมาขอถ่ายรูป ซึ่งตากล้องส่วนใหญ่ก็มาแบบเลนส์เทพๆ ยาวเท่าคืบเท่าศอกกันทั้งน้านน(ส่วนใหญ่มาจากสื่อมวลชน นิตยสารต่างๆๆ ค่ะ ซึ่งน่าอิจฉามากเพราะได้มาฟรีตลอด)

ตัวงานเองก็มีลักษณะเป็นธุรกิจ  ไม่ต่างจาก event คอสเพลย์หรอกค่ะ คือส่วนหน้างานที่จะมีบูธสปอนเซอร์ (ฺBobby Brown, Hermes, Samsung ฯลฯ)  แถมมีไอศครีมฟรี  ทำให้เรานึกถึงงานคอสเพลย์ที่ชอบมีของกินแจก แล้วก็บูธแนะแนวเรียนต่อญี่ปุ่นอะไรแบบนี้ -*-   นอกจากนี้ก็มีจอ LCD ฉาย spot โฆษณาของสปอนเซอร์ตลอด  ระหว่างยืนรอนี่จำโฆษณาของชมพู่ ว่า"ชมไม่ชอบอยู่นอกกรอบ" เธอหลายรอบมากค่ะ อยากบอกจังว่าชมไม่อยู่นอกกรอบ แต่เราอยากเข้าไปในเต็นท์อ่ะ (เกี่ยวกันไหม ^^'') 

พอเวลา 6 โมงกว่าๆ ก็เริ่มมีการเข้าแถวกันค่ะ

 
ภาพแถวที่ทางเข้างาน

โอ้โหยยยยยบร๊ะเจ้า!! แถวยาวมากได้อีก กล้องเก็บไม่หมดค่ะ  ทุกคนพยายามต่อคิว โดยที่หัวคิวคือประตูนั่นเองค่ะ พอซัก 1 ทุ่มกว่าๆ คนก็เริ่มทยอยๆๆ เข้าไปค่ะ ทยอยเข้าไปอย่างเชื่องช้า  คนเช็คบัตรก็ดูทุลักทุเล เพราะคนเยอะจริงๆ (สงสารคนที่ใส่ส้นสูงแล้วต้องยืนจัง ต้องรอตั้งชั่วโมงครึ่ง!)

 
ลักษณะที่นั่งเป็นอัฒจันทร์ค่ะ ทำให้เรานึกถึงคณะละครสัตว์แฮะ  ต่างกันที่แคทวอล์คตรงกลางเป็นทางยาว ไม่ใช่เวทีวงกลม

จะเห็นว่าคนนั่งกันเต็มเอี้ยดไปถึงบันไดเลยล่ะ  บัตรฟรีที่เราได้อยู่ัชั้นเกือบบนสุด ^^'' แต่ก็เห็นชัดนะ    ส่วนที่นั่งที่ดีที่สุด แน่นอนว่าต้องเป็น front row ตรงกลางด้านหน้าค่ะ  แอบมองเห็นทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ  นั่งอยู่ด้วย  เห็นแล้วก็สงสัยว่าท่านเสด็จเข้ามาจากทางไหน(เหอๆ คงมีทางเข้า VIP)  ด้านหลังของที่ส่วนนั้นก็จะมีตากล้องอยู่เยอะมากๆพอนางแบบเดินไปถึง  แฟลชจะขึ้นวูบวาบเลยเชียวค่ะ

สไลด์ฉายชื่อแบรนด์เนม Kai ค่ะ

พอคนทยอยเข้ามาครบแล้วก็ถึงเวลาเริ่มงาน  ไฟมืด แล้วจะมีสไลด์ฉายพวก spot โฆษณาค่ะ(ดูอีกละ)

พอ Spot โฆษณาจบ ทุกอย่างเงียบเท่านั้นแหละ  ณ จุดนั้น มีเสียงเพลงไทยร่วมสมัยดังขึ้นมา   พร้อมเนื้อร้อง "เปรียบเธอเพชรงามน้ำหนึ่ง... หวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า"  พร้อมกับนางแบบที่ค่อยๆ เยื้องกรายออกมาในชุดสวยประณีต กระโปรงผ้าไหม พิมพ์ลายหน้าคุณเพชรา เชาวราษฎร์ สวยมากกกก

ชอบหมวกใบข้างบนนี้ค่ะ สวยมากกก

โดยส่วนตัวแล้วชอบลายคุณเพชรานะคะ พอนำมาพิมพ์สวยๆ ลงบนชุดสวยๆ รู้สึกได้ถึงความยิ่งใหญ่เหมือนเธอเป็นมาริลีน มอนโรของเมืองไทยเลยนะ

ความรู้สึกตอนที่ได้ดู  รู้สึกว่าทั้งแสงไฟสปอตไลท์ที่สาดส่อง  เพลงคลาสสิคที่เปิดซึ่งเพราะมากๆ  นางแบบที่เยื้องกรายออกมาในท่วงท่าสง่างาม  ทั้งท่าทางการเดิน รองเท้า  เสื้อผ้า การทำผม และเครื่องประดับผมทั้งหมดมันสวยวิจิตรมากกกก ในบรรยากาศที่สายตาทุกคนจับจ้องมาอยู่จุดจุดเดียว  มันเป็นมนตร์เสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกเลยแฮะ  เข้าใจแล้วว่าทำไมใครๆ ถึงอยากไปอยู่ front row กันนัก :) 

สำหรับชุดอื่นๆ ที่ตามออกมาก็สวยวิจิตรไม่แพ้กันค่ะ  บางชุดก็ได้รับเสียงปรบมือ เสียงเชียร์มากกว่าชุดอื่นๆ เพราะบางชุดก็เป็นชุดที่สวย  บางชุดได้เสียงเฮเยอะเพราะนางแบบที่มาเดินนั้นเรียกว่ารวมคนดัง ทั้งดารา เซเลบ ไฮโซ มากันอย่างคับคั่งทีเดียวค่ะ     ขอยืมรูปมานะคะเพราะจากตำแหน่งที่เรานั่ง ถ่ายรูปยากมาก

ไม่อยากบอกเลยว่าจากมุมของเราเห็นแพนเค้กแบบนี้  แต่ก็สวยนะคะ :)  แต่ท่าจะหนักคอเพราะเครื่องเพชรเยอะจัง

ขอบคุณภาพบางส่วนจาก Siammuse.com ค่ะ 

พอจบโชว์  ก็เหมือนที่เห็นในทีวีค่ะ นางแบบเดินเรียงแถวกันมา แล้วคุณไข่ ดีไซน์เนอร์ก็ออกมาแบบนี้ค่ะ :) เป็นโชว์ที่น่าประทับใจแบบลืมโลกมากๆๆ  ชอบแทบทุกชุดเลยค่ะ  หลายชุดเหมาะแก่การไปงานแต่งงาน งานเลี้ยงพรมแดงได้แบบเฉิดฉายไม่อายฝรั่ง   ที่ชอบเป็นพิเศษคือเพลงที่เปิดในงาน เพราะๆ ทั้งนั้นเลย  มีเพลง Bolero ซึ่งเป็นเพลงคลาสสิคที่เราชอบมากค่ะ มัน Grandๆ ดีอ่ะ :))

จบแล้นน นั่งรถไฟฟ้ากลับบ้านอย่างมีความสุขค่ะ :)) 

ปล.

• บัตรเข้างาน หน้าตาเป็นแบบนี้จ้า กราฟฟิคสวยดีนะ 
• หมด แล้ววว  ชอบจังงานแบบนี้  ถ้ามีบัตร(ฟรี) อีก ก็อยากไปอีกนะ ขอบคุณแอล ขอบคุณสปอนเซอร์  ขอบคุณนางแบบ ขอบคุณดีไซน์เนอร์ที่จัดงานดีๆ ขึ้นมาค่ะ ขอบคุณคนซื้อด้วย  เพราะถ้าไม่มีคนเหล่านี้คงไม่มีงานดีๆ และผลงานดีๆ ให้เราได้ชมกันค่ะ  :))
• คนนั่ง front row ในบางโชว์ ได้ของแจกอย่างอลังการจากดีไซน์เนอร์ด้วยอ่ะ!! ไม่เชื่อดูดิ!

-----------------------------------------------------------------------------------------------
Related links :: (MonoLife)

• ประสบการณ์ดู fashion show ครั้งแรก ตอนที่ 1
• Blogger meet blogger สามเรื่องที่ทำให้ฉันดีใจ ^_^
• Random Things จับฉ่ายหลายสิ่ง

-----------------------------------------------------------------------------------------------